Het is nu zondag 11 mei – Tom en ik hebben Bart opgehaald, en we zijn gereed voor de roadtrip. Eerst naar Calais, met de trein door de Chunnel, en dan nog een 175 km naar Hook. We krijgen dezelfde kriebels als toen Tom en ik bij de auto stonden een paar weken geleden  en die voor het eerst gestart werd. Spanning….

De keuze is moeilijk, en waar we naar hebben gekeken:

  • geavanceerd, en aerodynamisch bewezen in de windtunnel
  • niet al te hoge onderhoudskosten (ik weet het, het budget is natuurlijk altijd op)
  • er moeten we nogal wat geproduceerd zijn – zodat er keuze is
  • geen nieuwe kopen (afschrijving eerste jaren is groot)
  • bij voorkeur geen race-auto, maar een die gebruikt is op trackdays: race-gebruik is nogal “intens”
  • bekend en bewezen
  • veel onderdelen bij de auto (niet alleen wielen en banden – hoewel, maar ook andere zaken)
  • we moeten er zelf aan kunnen werken

Het blijkt dat de meeste Franse auto’s eigenlijk altijd in races worden ingezet, en zo komen we eigenlijk in een land terecht waar er race-gekte heerst zonder weerga: Engeland. Als iets 4 wielen heeft wordt er mee geracet (getuige de 25-uurs races met 2CVs, of sprintraces met MG Metro’s). Ook komt heel veel technologie uit Engeland (veel F1 teams zijn er gevestigd). En het verschijnsel trackday is er heel wijd verbreid, zelfs zo sterk dat VdeV auto’s als trackday auto worden ingezet – je moet met minder talent per slot van rekening al die Porsche RSR’s makkelijk voorbij kunnen, niet dan?

Waar haal je een dergelijke auto vandaan? Nou, via de internet-site RacecarsDirect (www.racecarsdirect.com) heb je volop keuze (gebruik de “search” utility, en tik eens “juno”, “jade”, “norma” of “Ligier” in. Ook als je “radical” intikt zie je nogal wat auto’s te koop. Ook het woord “adr” levert resultaten op – helaas “chiron” niet (zie http://www.chironworld.com/ voor een wonderschone auto).

Je kan ook in Amerika gaan kijken – dan opent zich een wereld van auto’s die in klasses als CSR en DSR rijden, en namen hebben als West, Stohr, Prince en Speads. We wilden dat – ondanks de heel interessante dollarkoers – toch maar niet doen. Het over laten komen van de auto, eventuele onderdelen zoals een voor- of achterkant, moet je altijd met een container doen, heeft veel tijd nodig. Dus besloten we om onze zoektocht maar tot Engeland te beperken.

File in Lille….gelukkig niet langer dan een half uur, wat een drukte. Toch even doorrijden, en we komen in Calais aan bij de trein – hebben nog ruim de tijd voor we op de trein kunnen want ze zijn vertraagd J. Even een hapje doen – kunnen ze wel goed die Fransen.

Ook op de Pistonheads site kan je leuke auto’s vinden. Maar we moeten lerenn wat er belangrijk is voor elk merk: we hebben de ervaring dat met racen er altijd iets kapot gaat. Bij de 944 is alles vernieuwd, maar wat vaker kapot ging, waren de draagarmen – ik denk dat Hans dat goed heeft opgelost door een totaal nieuwe vooras-constructie te maken voor zijn auto.We moesten dus gaan praten met mensen die ervaring hadden met het runnen van open sportscars in race-situaties.

Ik moest toevallig voor het werk naar de VS (Las Vegas, en San Francisco), en er blijken daar in de buurt voldoende leveranciers van open sports cars te zijn. Zo leveren de mensen van SpringMountain Radicals (Parumph), en is de importeur van Norma en ADR in de buurt van San Francisco te vinden. Afspraken gemaakt. Tom en Bart reden mee met een Radical SR3 op straatbanden, en waren onder de indruk, ook al had de auto maar een 1300 cc motor. Er leek niet veel aan kapot te gaan – ze gaven ook cursussen met de auto’s (en dat in die woestijnhitte!!). De Norma en ADR importeur had veel goeds te zeggen over de Norma, iets minder over de service rond de ADR, en vertelde dat de auto’s vrij goedkoop zijn in onderhoud – intussen was de man bezig met een Judd motor te schroeven in een Beneton chassis, dus kon ik niet helemaal inschatten of zijn idee van “goedkoop” wel helemaal het zelfde was als het mijn…

Een maffe gewaarwording die Chunnel-trein – je rijdt de auto op de trein en blijft een half uur lang daar rondhangen, en je rijdt aan de verkeerde kant van de weg Engeland in, in Folkestone.

We rijden naar ons guest house in Hook, we hebben afgesproken om op maandag (tweede Pinksterdag) vroeg de auto en alle onderdelen op te halen.

Onze ervaringen in de VS waren dus niet zo duidelijk. Dan maar eens wat mensen gebeld in Engeland – er bleek wel een gat te zitten tussen wat je voor Norma/Jade/Juno/Ligier betaalt, en voor een Radical. Die eerste auto’s zijn wat groter, er zijn er minder van gemaakt, en zijn ook wat nieuwe (1-2 jaar oud). Onderhoudskosten zijn vergelijkbaar – de Radical moet je met een diff nemen (sommige types zoals de Prosport, en SR4 hebben kettingaandrijving),, dus dan kom je in de buurt van een SR3 of SR8 – de laatste weer minder interessant omdat je dan met een ingewikkelde en heel dure V8 te maken krijgt).

Bij de Racecarsdirect site vallen een aantal dingen op: de aangeboden auto’s hebben nagenoeg geen races gedaan, en motor en versnellingsbak zijn altijd pas gereviseerd. Dat kan natuurlijk wel, maar doet wel toevallig aan. Dus moet je zoeken naar een leuke auto voor een leuke prijs waar wat bewijzen bij zitten dat ook werkelijk is uitgevoerd wat geclaimd wordt.

Bart, Tom en ik eindigen in een pub: het is zo’n 24 graden, en de pub heeft een tuin waar je buiten kan zitten, en we blijven tot een uur of tien ‘s avonds hangen – hmmm, toch maar een aspirine in de morgen. Er heerst een opgewonden stemming – we bespreken de mogelijkheden, het rijden met downforce, de sequentiele bak, wat zal het wennen zijn. We willen donderdag gaan proberen in Zolder. Het circuit is bekend, de auto niet, dus maar rustig aan: kan je dat met alleen maar twee buitenspiegeltjes?