De afgelopen winter is er een hoop gebeurd. Allereerst hebben we afscheid genomen van de 944 Turbo. Na een fantastische tijd met deze fantastische auto hebben we besloten een andere richting in te gaan. Voorlopig concentreren we ons op de Bmw E30 en houden we onze ogen open voor een waardige opvolger. Deze vinden zal niet makkelijk zijn aangezien het gewoon een ongelofelijk snelle en serieuze auto was waar je redelijk wat voor mee moest brengen om deze (vooral in de bochten) te evenaren.

Na een lange winter was het weer tijd om de e30  uit te laten, deze keer weer bij de Bmw Drivers Club op Circuit Zolder.
De laatste keer was ook bij deze club op hetzelfde circuit op 8 december. Het was een mooie dag maar deze werd uiteindelijk vroegtijdig onderbroken door een gebarste remschijf. Over de standaard Bmw remmen waren we sowieso niet te spreken dus dit is iets wat we de afgelopen winter hebben aangepakt. Er is voor en achter een Wilwood set ondergekomen met 4 pots klauwen voor en achter met twee-delige 295mm schijven rondom. Een mooie set en we waren natuurlijk erg benieuwd of de set zo zou presteren zoals het eruit zag.

Vroeg op, naar Zolder, afladen, inschrijven, alles in de pitbox plaatsen en klaar voor het rijden.

Bart had deze dag de eer te mogen beginnen en heeft de taak van het warmrijden en inrijden/inremmen van de nieuwe remmen op zich genomen. Na enkele ronden kwam hij binnen voor de reguliere controle en klaagde over niet te doseren remmen en getril rechtsvoor. Na nog 1 maal proberen de rechtervoorband vervangen voor een andere (diegene die eraf kwam begon te bobbelen aan de binnenzijde) en het camber aan die zijde een slagje minder negatiever gezet. Een probleem opgelost, op naar het tweede, de doseerbaarheid. Na allemaal even gestest te hebben en de remblokken en schijven enigzins ingeremd te hebben werd het wel wat beter al is de eigenschap die de Hawk HT10 rem met zich meebrengt niet geschikt voor ons. Te harde aanvankelijke bite, weinig gevoel en doseerbaarheid. We gaan het binnenkort eens met Wilwood blokken proberen. Deze hebben we op het moment achter zitten en bevielen, voor zover je het kan zeggen op deze manier, best goed. Een gigantische hoeveelheid remstof was tot zover het enige nadeel. Over de remkracht zijn we wel ontzettend te spreken. Het verschil met de standaard remmen is bijna spectaculair te noemen, en echte verbetering. Even wennen weer aan nieuwe rempunten, iets wat bemoeilijkt werd door de lichtelijke onvoorspelbaarheid van de voorremmen.

Nou, over de dag zelf. Het weer was ons positief gesteld, heel de dag, een lekkere temperatuur en de zon liet zich af en toe even lekker zien. Het rijden op de baan was wisselend. Een kruising tussen mensen die gewoon lekker hun rondjes rijden en mensen die denken dat ze dingen moeten bewijzen en je koste wat het kost voor willen blijven. Dit laatste is erg vervelend, noodacties moeten uitvoeren om te zorgen dat er niet iemand zijn auto bij je naar binnen rijdt omdat die je, ondanks een stuk slechtere remmen, je toch wil uitremmen. Mensen waar je in een halve ronde een heel rechtstuk naartoe rijdt en die vervolgens de deur dicht blijven gooien als je er weer een keer langs probeert te gaan omdat ze toch langzamer zijn. Gelukkig was de BDC organisatie redelijk strikt en hebben ze halverwege de dag een briefing ingelast om iedereen even op orde te roepen. Daarna gebeurde het nog wel, er zijn altijd mensen die er geen respect voor hebben.

Los hiervan hebben we lekker kunnen rijden. Omdat Ron en Bart het circuit eerder moesten verlaten heb ik nog de laatste anderhalf uur kunnen rijden. Erg lekker! Ondanks inmiddels slechte voorbanden en daaraan gerelateerde dosis onderstuur heb ik enkele sessies heerlijk rond kunnen rijden. Hierdoor de remmen wat beter leren kennen en deze steeds wat beter weten toe te passen. De rempunten zijn gewoon een serieus stuk verlegd, een geweldige verbetering.

Om 17.00 kreeg nr 105 de zwarte vlag, dat waren wij! Reden : in Zolder mag je maximaal 95 dB geluid produceren en de witte RTB E30 haalde de schandalige hoge meting van 95,2 dB. Puur pech, wind die even verkeerd staat, een net wat luider toerental of misschien een lichtelijk lekkende uitlaat. Feit is : regel is regel, dat weten we, volgende keer proberen het geluid net wat extra te dempen. Na de waarschuwing voor het overtreden van het geluidsmaximum de baan weer op gegaan en nog een kwartiertje kunnen spelen zonder problemen.

Na het inpakken en opladen voldaan een Wheelsburger naar binnen geschoven en het was weer tijd om op huis aan te gaan. We kijken terug op een leuke dag en zien uiteraard weer uit naar de volgende!

Wederom bedankt aan Cor van Porschefoto.nl voor de mooie foto’s!